Labyrint lopen in Noord Frankrijk
Op ons land in de Haute-Marne, in Noordoost-Frankrijk, ligt een labyrint tussen oude bomen, glooiende heuvels en een beekje dat langs het terrein stroomt. Vanaf het moment dat we hier aankwamen, voelden we dat deze plek gedragen wordt door oude verhalen. Levende geschiedenis. Je wordt uitgenodigd om te vertragen, luisteren en aanwezig zijn.
Het ontstaan van ons labyrint
Op het land stond groep bomen in een cirkel, alsof Moeder Aarde alvast begonnen was.
Die cirkel voelde als een uitnodiging.
We zijn gewoon begonnen.
Stenen zoeken, lijnen voelen, uitproberen.
Verleggen. Weer kijken. Weer een stukje verder.
Het bouwen heeft ongeveer twee jaar geduurd, omdat we het tempo van de plek volgden.
Zo werd het bouwen zelf een vorm van afstemmen.
Een dialoog met het land.
Langzaam ontstond het pad.
Bocht voor bocht.
Steen voor steen.
Toen het labyrint er lag, hebben we de plek ingewijd met een ceremonie.
Met zang, drum, stilte en het uitnodigen van de krachten van het land, de elementen en de voorouders.
Vanaf dat moment was het labyrint een levende plek.
Meer dan alleen het labyrint
In de jaren daarna ontstonden rondom het labyrint spontaan andere plekken. We legden een vuurplaats aan om samen na te praten, om een vuurtje te stoken en bij elkaar te zitten. En in 2025 ging mijn grote wens in vervulling: een spiritueel bushokje, een tempeltje voor de Nornen! Ik werk graag met runen tijdens labyrintwandelingen. Ze geven richting of een nieuwe invalshoek. Maar tegelijk is het net zo fijn om er maar “gewoon in te stappen”, kijken wat zich aandient!
Het begint met één stap
Het labyrint is een klassiek 7-padenlabyrint en kan op veel manieren worden gelopen. Als loopmeditatie, als moment van reflectie, met een vraag, een intentie of juist zonder enig doel. Beweging wordt hier een manier om te voelen, te zakken uit het hoofd en aanwezig te zijn in het moment. Het labyrint ligt buiten, in de tuin, tussen de bomen, en beweegt mee met de seizoenen. Soms brengt het helderheid, soms verwarring, soms rust, soms niets bijzonders. Je kunt het alleen lopen of tegelijk met anderen, en ook dat kan iets laten zien: hoe je je verhoudt tot de ander, tot ruimte innemen, tot wachten of doorgaan. Het labyrint nodigt niet uit tot analyseren, maar tot ervaren. Iedere wandeling is anders, iedere reden om te lopen is welkom.
Wie zijn wij?
Wij zijn Renske en Arnoud, de mensen die hier wonen, werken en deze plek verzorgen. Le Sanglier Sauvage is ons thuis én een plek die we delen met anderen. Naast het labyrint organiseren we hier regelmatig natuurkampen, buitenspeelweken en andere bijeenkomsten waarin natuur, creativiteit, rituelen en samenzijn samenkomen. Wie het labyrint wil lopen en merkt dat één wandeling niet genoeg is, kan hier blijven overnachten: in onze chambres d’hôtes of met een tentje op het land. Soms kom je voor een middag, soms blijf je een paar dagen. Alles mag op z’n eigen tempo ontstaan.
Ontdek hier Le Sanglier Sauvage